US orders pullout of all Pinoy workers in Iraq
Thousands of Filipino workers in Iraq are on the brink of losing their jobs after the US government ordered all its military contractors to send home expatriate workers whose country imposes a travel ban in Iraq.
The deadline for expatriation is August 9.
In a memorandum issued by the United States Central Command last July 20, Colonel Richard Nolan, senior contracting officer of the Iraw CentCom Contracting Command said: "All contractors in Iraq have 20 days from the date of this letter to ensure their employees comply with US and international law and understood their redeployment responsibilities under the term of their contract."
The memo added: "It is the contractor's responsibility to ensure that it is not employing people from countries prohibited from entry to Iraq."
The decision of the US Central Command was also triggered by reports that some expatriate workers including Filipinos were abandoned by their contractors in various camps throughout Iraq, raising concerns about violations committed by various contractors including hiring workers from countries that have imposed travel and work restrictions.
The Philippines and Nepal are among those mentioned among countries whose nationals were able to enter and work in Iraq despite the travel ban imposed by their host governments.
Most Filipino workers were hired directly by agency contractors operating in neighboring countries like the United Arab Emirates, Kuwait, Jordan and others.
A Filipina in Iraq, who requested anonymity, said she and fellow Filipino workers are deeply saddened by the US government's decision to strictly enforce the "no entry to Iraq" policy of various governments including the Philippines.
She said most Filipinos in Iraq are earning relatively well, with the average minimum wage pegged at $800 per month. She added that the peace and order situation in Iraq has greatly improved and working inside US military camps is relatively safe.
They appealed to President Benigno Aquino to immediately send Philippine representatives to Iraq to avert the upcoming forced deportation of thousands of Filipino workers in that country.
The labor department said about 10,000 Filipinos are working in Iraq as of last year despite a travel ban. Iraq's Charge D'Affaires Adel Mawlood Hamoudi al-Hakimh said the number has already risen to 15,000.
Printer-friendly version
Send to friend
Share your views
Alam natingnlahat na pinauuwi
Alam natingnlahat na pinauuwi ang mga pinoy sa iraq at alam din natin na pinapunta si cimatu to assess the situation there. How long do we have to wait for his assessment. We are families depending on the income of our head of our families who are working there in in iraq. Has Mr. cimatu forgot what he was suppose to do there? Are we just to prepare ourselves to starve and stop our children from going to school because their fatheres are just about to be sent home. Can the president do something about it. Tese OFW's have been there since 2003 so why are we held in this situation where we don't know what our fate will be. Can't the government do better than fire the so called midnight appointees who are CESO and replace them with NON-CESO? Mr. Pres. surely you wouldn't want to add more unemployed filipinos. Don't tell us the government spent so much for cimatu to go to iraq for nothing. We didn't hear any updates or assessment for that matter.
There are more pressing matters than the midnight appointments of the previous administration. The plight of the families of the ofw's in iraq are waiting
kawawa naman ang mga pinoy
sa totoo talaga, di pa dapat na pasukin ng mga overseas workers and bansang iraq dahil sa panganib, pero dahil sa kahirapan ng ating bansa, napipilitan na lang kahit kamatayan ay susuungin basta makaraos ang pamilya sa araw-araw makapag-aral ang mga anak, at kumain ng tatlong beses. samantalang ang mga opisyal ng ating gobyerno ay nagpapakasarap sa mga previleges nila. sila kaya ang pumunta sa iraq at sumama sa ating mga manggagawa, ung mga kung tawagin nila ay mga buhay na bayani? mga bayaning nagpapakamatay sa ibang lugar, samantalang si pandak at ang kanyang mga alipores ay bumubula ang bibig sa kadadakdak ng mga mabuti nilang ginawa???? kelan pa kaya tayo magkakaroon ng lider na di magnanakaw?sana sa totoo na talaga si P-noy.
Panu naman po kami maawa po kayo!!!!!!
sana po wag na ituloy ang pagpapauwi ng mga filipino doon sa bansang iraq,,,
Bakit pa po bah na kailangan na e ban ang mga pinoy na nag tatrabaho sa bansang IrAq?? kahit saan ka mag work naman nandyan ang panganib... pray lang tayo kay God para safe sila doon
Panu na yan ngaun uuwi na at wala ng trabaho ang papa ko.. labing anim kaming mag kakapatid ako ang panganay, may sakit pa ako na kailangan ng pang araw2x na gamot,,at ang mama ko may breast cancer pa,,, tanging ang ama ko lang ang syang nag sumosuporta sa aming lahat magkakapatid lalo na sa teraphy at mga gamot...
pag pinauwi ba sila bibigyan ba sila ng trabaho?
kahit na nga lugar na kritikal pinipilit ni papa na makapagtrabaho para mabigyan kami ng magandang bukas at para sa makabili ng gamot araw2x dahil ang bansa natin ay sadyang mahirap,, bakit pa pinakikialaman nila ang mga pinoy doon sa iraq????
humihingi po kami ng tulong na sana alisin na ang pag ban sa iraq,,, panu naman kami????
Pnoy sana naman po na tangalin na ang ban sa iraq..
ganto kasi eh
pre pasensya ha wala kasi kami mahanap na matinong trabaho sa pinas eh. kaya pinilit namin magpunta dito sa iraq. at gusto kasi namin ng malaking kita. para makaahon agad sa hirap.
at oo pamilya namin ang nakikinabang sa kinikita namin. anung paki-alam namin sayo?
at kapag may nangyari samin sagutin nyo?! sayo ba kami nagrereklamo? nagrereklamo ba kami?
naman.. magisip ka nga muna pre. parang tae yang lumalabas sa bunganga mo eh. bigla nalang lumalabas.
Ano ang ibig sabihin ng "BAN"?
Ano ba ang ibig sabihin ng "BAN"?
Di ba, BAWAL o HINDI PUWEDE?
May TRAVEL BAN sa Iraq na pinaiiral.
So, bakit nagpunta ang mga OFW doon?
Huwag ninyong sabihin na hindi ninyo alam ito.
Nagpunta kayo ng kusangloob. Paano kayo nakapunta?
Alam ninyo ang peligro sa Iraq. Pero, tumuloy pa rin kayo. Ngayong pinauuwi na kayo dito sa Pilipinas, ang dami-dami ninyong ingay?
At sa totoo lang, sino ba ang nakikinabang sa pagpunta ninyo diyan? Kami bang mga karaniwang tao dito? Hindi, di ba? Kayo at ang inyong pamilya lang ang nakikinabang.
Tapos, pag may nangyari sa inyo diyan, sagutin namin?
Naman....
KAMI NALANG MAGBIBIGAY NG TEN (10) THOUSAND PESOS
kami poh mga nasa iraq ay nagusap usap para kami nalang magbigay ng ten (10) thousand pesos para hindi nalang kami pauwiin ng pilipinas....kasi poh ung ten (10) thousand pesos na ibibigay ninyo samen ay kulang pah sa pagpapaaral sa mga anak namin at hindi pah kasama ang gastusin sa pang araw araw namen kaya poh sana kami nakikiusap kung pwdeng paki lift nalang ang ban para makapagtrabaho kami dito at mabuhay namin mga pamilya namin sa pinas kasi poh alam din namin madaming naghihirap at tambay sa atin kung uuwi kami baka mapabilang lang kami sa mga tambay sa pinas...
maraming salamat poh...
Tropang Pinoy Sa Iraq
After Iraq
Sa pag uwi ko sa pinas naiisip ko ano ang mangyayari sa pamilya ko. Sabi ko nga isang taon pa sana for good na sana ako. Kaya lang eto at pauuwiin na kami pag katapos ng tatlong buwan na palugit. Hindi mangyayari kung maalis ang ban na bawal ang pinoy dito o kaya mapag - aralan man lang at masugsug man lang yung batas na yung mga nandito na sa bansang ito ay hayaan na makapag trabaho nang malaya. Pitong taon simula nang dumating ako ditto (2003) naibigay ko sa pamilya ko ang magandang buhay, napag aral ko sila sa magandang paaalan. Para sa darating na henerasyon ng lahi ko ay hindi sila katulad ko. Na hanggang sekondarya lang ang tinapos dahil sa walang perang pantustus sa koliheyo. Naka tulong din ako sa mga kapatid ko sa mga pagkakataon na kailang nila ng tulong sa pinansyal.
Naiisip ko din may mapapasukan pa kaya ako sa pilipinas kapag umuwi ako sa edad ko na 37. kahit sa pabrika malinaw pa ang sabaw ng PUSIT na wala akong makakita trabaho diyan. Kasi bago ako magdesisyon na pumunta dito. Ay isa ako sa mga naapektuhan ng bawasan sa pabrika. Sa loob ng apat na buwan na hirapan ako makahanap ng trabaho kasi ng may edad na ako ay30 anyos na noon. Wala nang pabrika ang natagap sa ganitong edad kung mayaroon man ma ilan ilan lang. Naiisip ko din ang bigat ng kumpitasyon sa pag hahanap ng trabaho sa pinas kasi ang daming bagong tapos na kolehiyo na walang trabaho. Ordinaryong tagalinis lang ay college graduate ang hinahanap. Samantala dito sa Iraq kahit secondarya lang ang natapos ko ay nagawa ko nakipag sabayan sa mga ibang lahi. Napatunayan ko na iba ang dugo kong na pinoy. Hindi sa pag mamayabang ang nagging trabaho ko dito ay para lamang doon sa mga nakatapos ng kolehiyo kung sa pilipnas ibabatay. HR ako dito diba hindi kapanipaniwala. Ang isang sekondarya kayang maging HR. kasi may angkin sipag at talino ang pinoy samahan pa ng tyaga. Nang tinanong nga ako ng amo ko na amerikano kung ano natapos ko sa pag aaral. Sabi ko sekondarya lang. Hindi sya makapaniwala kasi mahusay daw ako mag salita ng lengwahe nila. Para daw akong degree holder, nakakataas ng noo ang papuri nila pero sabi ko. Sa pinas mas madami pang magagaling na pinoy ako ay isa lamang sa pangalawang uri ng manggawa or second class or Reject kaya nakipag sapalaran dito sa Iraq. Sana masug sug ang pag bawal sa pinoy na makapag trabaho sa Iraq. para matupad ko ang simpleng pangarap ko sa pamilya ko na mabigyan sila na magandang kinabukasan at makatulong pa sa mga kapatid ko.
Stuck in Iraq and a hard place
http://mackyramirez.wordpress.com/2010/07/28/stuck-in-iraq-and-a-hard-pl...
lift the ban
lift the ban! Let us work for ourselves and for our family, coz it is never your asses that are in the battlefield, it’s ours!
Okey....
Kapag may nangyaring masama sa iyo diyan, sisiguraduhin mo bang PAMILYA MO LANG ang mag-aasikaso sa mga dapat gawin?
Kung masisigurado mo ito - gumawa ka ng katibayan at ibigay mo sa lahat ng kinauukulan - sige, manatili ka diyan.
Pero, huwag kang aasa na ang taxes na binayad ko dito ay gagamitin sa anumang paraan para sa kasuwapangan mo....