Limang taon nang mula nang ikinasal ang mag-asawa at masasabing nasa kanila na ang lahat: pagmamahalan, masagana at masayang pamumuhay at negosyo. Pero sa kabila nito, mayroong kulang sa kanilang pagsasama.

Ayon kay Gng. Uy, gustong-gusto niyang magkaanak pero hanggang ngayon, wala pang nangyayari. Anang babae, ito na lang ang kulang sa kanyang buhay, ang magkaroon ng anak.

Pero edad ang kalaban ng babae dahil 42 anyos na siya nang magpakasal sila ni G. Uy. Bunga nito, nahihirapang magbuntis ang babae bagama't ipinipilit nilang mag-asawa.

Apat na taon nang nagpapasuri sa espesyalistang manggagamot ang mga Uy. Sumailalim na rin sila sa fertility injection. Apatnapung libong piso kada buwan ang iniksyon. Sa pagtataya ng mag-asawa, milyong piso na ang nagastos nila para sa prosesong ito, magkaroon lang ng anak.

Sa unang isa o dalawang araw na hindi datnan ng buwanang regla si Gng. Uy, nagsasaya ang mag-asawa. Ngunit napapalitan ito ng lungkot kapag mayroon na.

Upang maibsan ang sama ng loob at kalungkutan, inalagaan ni Gng. Uy ang anak ng bunsong kapatid niya. Si Gng. Uy ang nagpapakain, nagpapaligo at nagpapatulog sa bata. Sa madaling salita, siya ang tumatayong ina-inahan ng paslit sa pag-asang ibibigay sa kanya ang bata pagdating ng araw.

Ito ang masaklap sa mag-asawang Uy. Nag-aalaga sila ng bata na hindi matatawag na kanila. Kahit kailan, hindi rin matatawag ng bata na "nanay" si Gng. Uy.

Desisyong mag-asawa
Matapos ang mahabang pag-iisip, naglakas-loob ang mag-asawa na umampon ng bata.

Sinamahan sila ng The CORRESPONDENTS sa Kaisang Buhay Foundation, isang ahensya na may pahintulot ng Kagawaran ng Kagalingang Lipunan at Pag-unlad (DSWD), na tumanggap ng mga aplikasyon sa pag-aampon ng bata.

Kinakabahan ang mag-asawa sa gagawin nila. Maaari pa silang umatras ngunit batid nilang seryoso ang usapan na ito.

Habang nakikipag-usap sa kawani ng Kaisang Buhay, binabanggit ni Gng. Uy ang nais niyang katangian ng bata na aampunin: babae, matangos ang ilong, maputi ang kutis at kahit dalawang taong gulang, pwede na.

Sa ngayon, ang mga nakasaad sa listahan na ito ay pawang pangarap pa lang.

Matapos ang limang taon, matutupad na ang pangarap ng mga Uy.

Kasunod ng aplikasyon, kailangang maghanda ng mag-asawa para sa bisita ng mga kawani ng bahay-ampunan. Makalipas ang ilang linggo, binisita ng kawani ang bahay ng mag-asawa.

Sa bisita na ito, hindi yaman ng pamilya ang tinitingnan kundi ang pagmamahal at paraan ng pagpapalaki na maibibigay ng mga aplikante sa bata na aampunin nila.

Ani Maricor Enciso ng Kaisang Buhay, dapat ay magagawa ng mga umampon na paaralin, pakainin at bigyan ng disenteng tirahan ang bata. Mahalaga rin, aniya, ang gabay ng magulang habang lumalaki at nagkakaisip ang bata.

Maging ang mga kapitbahay ng mga Uy, kinakausap rin ni Enciso.

Nakita rin niya ang negosyo ng mag-asawa na pagawaan ng mga sticker at ang kanilang mga naipundar na ari-arian.

Matapos ang limang taon
Noong Mayo 6, 2003, sumailalim sa prosesong "matching" ang mag-asawa.

Isang komite na binubuo ng DSWD, mga kasapi ng bahay-ampunan at abogado ang magdedesisyon kung karapat-dapat na bigyanng karapatang mag-ampon ang mga Uy.

Taliwas sa inaakala ng marami, ang komite ang namimili ng bata na ipaampon sa aplikante, hindi ang kabaligtaran nito. Bawal pumili ng bata ang aplikante.

Matapos ang dalawang oras na pag-aaral, walang bata na napili para sa mag-asawa. Ayon sa komite, hindi akma sa edad ng mga Uy ang mga bata sa ampunan.

Sa pangalawang pagkakataon noong Mayo 20, sinubukan na muli na ipares ang mag-asawa sa bata na kanilang aampunin. Makaraan ang pag-aaral, naipares ang mag-asawa hindi lang sa isang bata kundi sa dalawa.

Isang batang lalaki, dalawa at kalahating taong gulang, ang napili ng komite para sa mag-asawa. Bukod sa kanya, isa pang batang babae na pitong buwan ang pinili ng komite para sa mga Uy.

Kinabukasan, Mayo 21, ipinatawag ng Kaisang Buhay ang mag-asawa upang ipakita sa kanila ang mga larawan ng dalawang bata. Hindi maaaring pumili ang mag-asawa. Ang maaari lang nilang gawin, tanggapin o isauli ang mga litrato.

Nagulat si Gng. Uy sa nakita niya sa litrato dahil kamukha ng batang lalaki ang kanyang asawa. Matutupad rin ang pangarap niya na magkaroon ng anak na babae.

Tuwang-tuwa ang mag-asawa sa desisyon ng bahay-ampunan. Pero sa kabila nito, maingat pa rin ang Kaisang Buhay. Ipinakita muna sa mag-asawa ang kontrata ng pag-ampon at tiniyak na naiintindihan nila ang responsibilidad na kaakibat nito.

Sa tunay na tahanan
Sa Home for the Angels sa Maynila, isang bahay-ampunan na pinangangasiwaan ni Alkalde Joselito Atienza, inalagaan ang dalawang bata na aampunin ng mga Uy.

Sa bintana pa lang, tanaw ng mag-asawa ang mga bata. Ang pangalan nila ay sina "Angelo" at "Angeli." Hindi pinayagan ang The CORRESPONDENTS na ihayag ang tunay na pangalan ng mga bata ayon sa patakaran ng bahay-ampunan.

Mistulang nagbukas ang langit sa biyaya na tinanggap ng mag-asawang Uy. Pero sa likod ng tuwa, hindi pa rin tumigil ang mga kawani ng bahay-ampunan sa pagpapaliwanag na panghabambuhay na responsibilidad ang pag-aampon at pagiging magulang.

Noong Hunyo 17, binisita ng The CORRESPONDENTS ang tahanan ng mga Uy. Sa una at huling tingin, larawan ang mga Uy ng karaniwang pamilya na mayroong ama, ina at mga anak.

Legal ang pag-ampon ng mag-asawa sa dalawang bata kaya walang pangamba na babawiin sila ng tunay na mga magulang sa hinaharap.